บทที่38

“อะไรนะ” โม่ฮุ่ยหลิงไม่คาดคิดว่าหลินเช่อจะกล้าโต้ตอบเธอเช่นนี้

หลินเช่อพูดต่อไปว่า “ใช่ค่ะ ฉันออกมาเดินอยู่บนถนนกับเขาและเรากำลังจะเดินกลับบ้าน นั่นเป็นเพราะในสายตาฉันแล้ว เขาไม่ใช่ผู้ชายที่กำลังตกอยู่ในอันตราย แต่เขาเป็นคนที่มีสิทธิ์ที่จะสนุกสนานกับการใช้ชีวิตและมีสิทธิ์ที่จะทำต

บทที่39

หลินเช่อกำลังนั่งหันข้าง และเธอก็รู้สึกได้ถึงความร้อนจากกายของกู้จิ้งเจ๋อที่รุนแรงขึ้นทุกที

เขายืนอยู่ที่ด้านหลังของหลินเช่อ ร่างกายเบียดแนบหลังเธอ

เขาสามารถได้กลิ่นแชมพูจากเส้นผมของเธอ แม้ว่าเธอและเขาจะใช้ผลิตภัณฑ์ชนิดเดียวกันก็ตาม แต่เขากลับรู้สึกว่ากลิ่นที่ลอยออกมาจาก

บทที่40

เขารีบพุ่งกลับไปที่ห้องนอนของหลินเช่อ เธอไม่กล้าหันมามองเขาและคอยเอาแต่หลบสายตา

กู้จิ้งเจ๋อมองดูเธอแล้วถามว่า “วันนั้น ทำไมเธอกับผู้จัดการของเธอถึงได้ไปที่โรงแรมที่พี่ชายของฉันพักอยู่ล่ะ”

หลินเช่อเงยหน้าขึ้นแล้วหยุดคิดก่อนจะตอบว่า “อ้อ คุณหมายถึงวันนั้นเหรอคะ ตอนนั