บทที่37

โม่ฮุ่ยหลิงมองดูคนทั้งคู่ คนหนึ่งสูงผึ่งผายอีกคนหนึ่งผอมบาง ทั้งสองคนดูใกล้ชิดสนิทสนมกันอย่างมากเมื่อยืนอยู่เคียงข้างกันและกัน

หนำซ้ำกู้จิ้งเจ๋อยังถือถุงของขวัญใบเล็กๆ เอาไว้ในมืออีกต่างหาก ชื่อของร้านค้านั้นถูกเขียนเอาไว้บนถุง ในชื่อว่า ‘มาแกะสลักกันเถอะ’

โม่ฮุ่ยหลิงรีบ

บทที่38

“อะไรนะ” โม่ฮุ่ยหลิงไม่คาดคิดว่าหลินเช่อจะกล้าโต้ตอบเธอเช่นนี้

หลินเช่อพูดต่อไปว่า “ใช่ค่ะ ฉันออกมาเดินอยู่บนถนนกับเขาและเรากำลังจะเดินกลับบ้าน นั่นเป็นเพราะในสายตาฉันแล้ว เขาไม่ใช่ผู้ชายที่กำลังตกอยู่ในอันตราย แต่เขาเป็นคนที่มีสิทธิ์ที่จะสนุกสนานกับการใช้ชีวิตและมีสิทธิ์ที่จะทำต

บทที่39

หลินเช่อกำลังนั่งหันข้าง และเธอก็รู้สึกได้ถึงความร้อนจากกายของกู้จิ้งเจ๋อที่รุนแรงขึ้นทุกที

เขายืนอยู่ที่ด้านหลังของหลินเช่อ ร่างกายเบียดแนบหลังเธอ

เขาสามารถได้กลิ่นแชมพูจากเส้นผมของเธอ แม้ว่าเธอและเขาจะใช้ผลิตภัณฑ์ชนิดเดียวกันก็ตาม แต่เขากลับรู้สึกว่ากลิ่นที่ลอยออกมาจาก