บทที่261

กู้จิ้งเจ๋อพูดขึ้น “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ ฉันไม่กินเธอหรอกน่า” เมื่อเห็นว่าหลินเช่อยังคงยึกยักและไม่อยากจะเดินเข้ามาหาเขาอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึง สายตาที่มองมาคมปลาบราวกับมีด

หลินเช่อยังคงยืนอยู่ที่เดิม เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาเขาก่อนจะสาวเท้าออกมาข้างหน้

บทที่262

กู้จิ้งเจ๋อขมวดคิ้วใส่คนตัวเล็ก “ทำไมเธอถึงได้โง่นักนะ ก็แน่ละสิว่าเวลาฉันต้องออกไปอยู่ในที่ที่ยากลำบาก ฉันก็ต้องทำตัวให้เคยชินกับความลำบาก แต่เวลาฉันกลับมาบ้าน ฉันมีทั้งเสื้อผ้าและอาหารทุกอย่างที่ฉันต้องการ ถ้าฉันยังจะเลือกใช้ชีวิตสมบุกสมบันต่อไปอีก แล้วถ้าอย่างงั้นจะทำงานหนักหาเงินไปเพ

บทที่263

เมื่อหลินเช่อได้ยิน เธอก็หมุนตัวไปมองกู้จิ้งเจ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลัง

ดวงตาของเขาหรี่ลงก่อนจะเดินมายืนอยู่ข้างเธอ

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นและถามว่า “ตื่นแล้วหรือคะ”

ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบหัวเธอ “ยัยบ๊อง ก็ฉันมายืนอยู่ตรงนี้แล้ว ถ้าฉันยังไม่ตื่น เธอก็คงเห็นผีแล้วละ”