บทที่260

กู้จิ้งเจ๋อเงยหน้าขึ้นและตอบว่า “ที่บ้านเรามีคนอื่นอยู่กันหลายคนน่ะครับ เราก็เลยต้องฆ่าเชื้ออาหาร แต่นี่มีแต่ครอบครัวเราเท่านั้น เพราะฉะนั้นเราก็กินกันโดยไม่ต้องฆ่าเชื้อได้ คุณยายไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกนะครับ ผมไม่เป็นไรจริงๆ”

คุณยายตอบ “ตกลงจ้ะ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เพราะฉะนั้นถ้

บทที่261

กู้จิ้งเจ๋อพูดขึ้น “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ ฉันไม่กินเธอหรอกน่า” เมื่อเห็นว่าหลินเช่อยังคงยึกยักและไม่อยากจะเดินเข้ามาหาเขาอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึง สายตาที่มองมาคมปลาบราวกับมีด

หลินเช่อยังคงยืนอยู่ที่เดิม เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาเขาก่อนจะสาวเท้าออกมาข้างหน้

บทที่262

กู้จิ้งเจ๋อขมวดคิ้วใส่คนตัวเล็ก “ทำไมเธอถึงได้โง่นักนะ ก็แน่ละสิว่าเวลาฉันต้องออกไปอยู่ในที่ที่ยากลำบาก ฉันก็ต้องทำตัวให้เคยชินกับความลำบาก แต่เวลาฉันกลับมาบ้าน ฉันมีทั้งเสื้อผ้าและอาหารทุกอย่างที่ฉันต้องการ ถ้าฉันยังจะเลือกใช้ชีวิตสมบุกสมบันต่อไปอีก แล้วถ้าอย่างงั้นจะทำงานหนักหาเงินไปเพ