บทที่191

หลินเช่อพูดต่อ “งั้นก็ไปเป็นเพื่อนฉันช้อปปิ้งหน่อยสิคะ แค่ซื้ออะไรให้ฉันซักอย่างสองอย่างก็พอ”

“ซื้อของเหรอ”

“ค่ะ ช้อปปิ้งน่ะช่วยบำบัดความหงุดหงิดของฉันได้ทุกรูปแบบเลยละ” หลินเช่อว่า

ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะไม่ค่อยเข้าใจนักว่าเธอหมายถึงอะไร แต่เขาก็ยอมรับปากแต่โดยดี

บทที่192

เมื่อหลินเช่อได้ยินคำว่า ‘งานแต่งงาน’ เจ้าตัวก็รีบผงกหัวขึ้นอย่างประหลาดใจ “งานแต่งงานน่ะหรือคะ งานแต่งงานน่ะนะคะ”

กู้จิ้งเจ๋อเหลือบตาลงมองเธอ “เพราะว่าเธอไม่ได้มีอะไรเลยซักอย่างตอนที่เราแต่งงานกัน ปกติแล้วจะต้องจัดงานแต่งงาน มีแหวนแต่งงาน สวมชุดแต่งงาน แต่เธอไม่ได้เลยซักอย่างเดีย

บทที่193

เมื่อกลับถึงบ้าน กู้จิ้งเจ๋อเป็นฝ่ายเข้าไปอาบน้ำก่อน

ขาของหลินเช่อยังคงต้องอยู่นิ่งๆ มาตั้งแต่เมื่อคืนก่อน เธอจึงนอนเล่นอยู่บนเตียง ขณะที่กำลังไถโทรศัพท์ไปมาอยู่นั้น อยู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียง ‘ติ๊ง’ มีใครบางคนส่งข้อความมาให้เธอ

หลินเช่อเปิดดูข้อความและพบว่ามันคือวิดีโอ