บทที่190

ชายหนุ่มยิ้ม แม้ว่าภาระหนักหน่วงจะเพิ่งถูกเคลื่อนออกจากไหล่ไปเมื่อครู่นี้ แต่เขาก็ยังอดเศร้าไม่ได้หลังจากได้ยินสิ่งที่โม่ฮุ่ยหลิงพูด

แต่กระนั้น เขาก็อธิบายไม่ได้อยู่ดีว่าทำไมเขาถึงรู้สึกเศร้า

บางทีเขาอาจจะรู้สึกเศร้าที่ทุกอย่างดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุดแล้วก็เป็นได้

ห

บทที่191

หลินเช่อพูดต่อ “งั้นก็ไปเป็นเพื่อนฉันช้อปปิ้งหน่อยสิคะ แค่ซื้ออะไรให้ฉันซักอย่างสองอย่างก็พอ”

“ซื้อของเหรอ”

“ค่ะ ช้อปปิ้งน่ะช่วยบำบัดความหงุดหงิดของฉันได้ทุกรูปแบบเลยละ” หลินเช่อว่า

ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะไม่ค่อยเข้าใจนักว่าเธอหมายถึงอะไร แต่เขาก็ยอมรับปากแต่โดยดี

บทที่192

เมื่อหลินเช่อได้ยินคำว่า ‘งานแต่งงาน’ เจ้าตัวก็รีบผงกหัวขึ้นอย่างประหลาดใจ “งานแต่งงานน่ะหรือคะ งานแต่งงานน่ะนะคะ”

กู้จิ้งเจ๋อเหลือบตาลงมองเธอ “เพราะว่าเธอไม่ได้มีอะไรเลยซักอย่างตอนที่เราแต่งงานกัน ปกติแล้วจะต้องจัดงานแต่งงาน มีแหวนแต่งงาน สวมชุดแต่งงาน แต่เธอไม่ได้เลยซักอย่างเดีย