บทที่160

กู้จิ้งเจ๋อไม่อยากพูดอะไรอีก จึงเพียงแต่บอกว่า “เอาเถอะ ฮุ่ยหลิง ฉันไม่ตำหนิเธอหรอก”

“จริงเหรอคะ” ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความยินดี

เธอมองดูเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

หัวใจของเธอพองโตเมื่อคิดว่า ลึกๆ ในใจเขาก็ยังคงรักเธออยู่

แต่ชายหนุ่มกลับพูดต่อไปว่า “ฉันต

บทที่161

กู้จิ้งเจ๋อบ่นจนเลิกบ่น “ถ้าเป็นแบบนี้…เธอก็ไม่เหมาะจะเล่นสกีหรอก เธอเอาแต่คอยเกาะฉันอยู่ตลอดเวลา แล้วจะไปสนุกได้ยังไงล่ะ”

แต่หลินเช่อไม่ฟัง ยังคงเกาะเขาไม่ปล่อย “ไม่เอาหรอกค่ะ ถ้าปล่อยมือแล้วฉันล้มไปจะทำยังไงล่ะ”

“ฉันไม่ปล่อยให้เธอล้มหรอกน่า ปล่อยมือก่อนสิ”

“ไม่

บทที่162

อย่างไรก็ตาม เมื่อหลินเช่อเดินลงจากเครื่อง เธอก็ไม่พบว่ามีความผิดปกติสนามบินแต่อย่างใด

นั่นเป็นเพราะว่ากู้จิ้งเจ๋อพาเธอเดินตรงเข้าสู่ช่องทางส่วนตัวสำหรับเข้าสู่สนามบินโดยเฉพาะ และออกจากที่นั่นโดยไม่ได้มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้านนอกเลย

เมื่อออกจากสนามบินมาได้ อวี๋หมินหมิ่นก