บทที่152

แต่เมื่อหลินเช่อหมุนตัวจะเดินออกไป ชายหนุ่มก็คว้ามือเธอไว้เสียก่อน

หลินเช่อเงยหน้ามอง

เขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ

กู้จิ้งเจ๋อมองคนทั้งสองด้วยหัวใจร้อนรุ่มราวกับสุมไฟ

กู้จิ้งเจ๋อพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ฉันเองก็ต้องรีบกลับไปด้วยเหมือนกัน เข้าไปรอฉันข

บทที่153

โม่ฮุ่ยหลิงจ้องเอาจ้องเอาเสียจนอีกฝ่ายอดถามขึ้นไม่ได้ว่า “เธอมองฉันทำไมนักเนี่ย กินข้าวเถอะ แล้วก็อันที่จริงอย่าดื่มไวน์เลยดีกว่านะ มันไม่ดีต่อร่างกายเธอน่ะ”

เมื่อโม่ฮุ่ยหลิงได้ยินก็น้ำตาร่วงเผาะทันที

ชายหนุ่มตกใจจนผงะด้วยไม่คิดว่าตัวเองจะพูดอะไรรุนแรงจนถึงขนาด หรือว่าจ

บทที่154

โม่ฮุ่ยหลิงวางสายแล้วหันไปมองกู้จิ้งเจ๋อ เธออยากจะเปลี่ยนชื่อนังหลินเช่อในโทรศัพท์เสียนัก แต่โทรศัพท์ถูกใส่พาสเวิร์ดป้องกันเอาไว้ ทำให้เธอทำได้เพียงรับสาย แต่ไม่สามารถเปลี่ยนชื่อได้ โม่ฮุ่ยหลิงจึงได้แต่สบถก่นด่าอยู่ในใจ เอาไว้เธอกับเขาได้เป็นของกันและกันก่อนเถอะน่า เธอจะให้กู้จิ้งเจ๋อเปล