บทที่145

เมื่อเห็นสีหน้าของหลินลี่ มู่หว่านฉิงก็หัวเราะและแก้ขึ้นว่า “ไม่หรอกจ้ะ ฉันเข้าใจดีว่าเธอเหมือนถึงอะไร ฉันอาจจะแก่ แต่หูตาฉันยังดีอยู่นะจ๊ะ”

หลินลี่ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงตรงหน้าเธอจะเป็นมารดาของกู้จิ้งเจ๋อ

แต่เมื่อเธอรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เธอก็รู้สึกได้ถึงรัศมีบางอ

บทที่146

หลินลี่เงยหน้าขึ้นและได้เห็นฉินชิง หญิงสาวจึงใช้น้ำเสียงชวนให้สงสารว่า “ฉินชิงคะ หลินเช่อน่ะทำเกินไปมากเลยนะคะ พอคบหากับกู้จิ้งเจ๋อ หล่อนก็เริ่มมาหาเรื่องฉัน นี่วันนี้ฉันโดนเธอทำให้ต้องถูกไล่ออกจากห้างสรรพสินค้า มันน่าอายมาก หล่อนกล้าทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง ฉันเป็นพี่สาวนะ”

ฉินชิง

บทที่147

กู้จิ้งเจ๋อรู้ตัวอยู่เหมือนกันว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไร และคิดว่านั่นเป็นเรื่องไร้เหตุผลสิ้นดี

ด้วยเหตุนี้ ชายหนุ่มจึงมองผู้หญิงทั้งสองและร้องตอบกลับไปว่า “ผมไม่ได้อิจฉา! เพียงแต่ผมคิดว่าแม่น่าจะพาคนติดตามไปด้วยมากกว่านี้ มันอันตรายเกินไปสำหรับทั้งสองคนนั่นแหละ”

มู่หว่าน