บทที่144

หลินเช่อได้ยินเข้าและคิดว่าเพื่อนสาวของหลินลี่ดูท่าจะบ้ากันไปใหญ่แล้ว เธอรีบหันมาหามู่หว่านฉิง และได้เห็นว่าหล่อนยังคงยิ้มเย็น โดยไม่มีทีท่าโกรธขึ้งใดๆ

แต่ถึงกระนั้น ดวงตาคมปลาบก็ซ่อนแววเย็นยะเยือกแบบเดียวกันกับกู้จิ้งเจ๋อไว้ไม่ผิดเพี้ยน

หลินเช่ออดคิดไม่ได้ว่า นี่สินะคื

บทที่145

เมื่อเห็นสีหน้าของหลินลี่ มู่หว่านฉิงก็หัวเราะและแก้ขึ้นว่า “ไม่หรอกจ้ะ ฉันเข้าใจดีว่าเธอเหมือนถึงอะไร ฉันอาจจะแก่ แต่หูตาฉันยังดีอยู่นะจ๊ะ”

หลินลี่ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงตรงหน้าเธอจะเป็นมารดาของกู้จิ้งเจ๋อ

แต่เมื่อเธอรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เธอก็รู้สึกได้ถึงรัศมีบางอ

บทที่146

หลินลี่เงยหน้าขึ้นและได้เห็นฉินชิง หญิงสาวจึงใช้น้ำเสียงชวนให้สงสารว่า “ฉินชิงคะ หลินเช่อน่ะทำเกินไปมากเลยนะคะ พอคบหากับกู้จิ้งเจ๋อ หล่อนก็เริ่มมาหาเรื่องฉัน นี่วันนี้ฉันโดนเธอทำให้ต้องถูกไล่ออกจากห้างสรรพสินค้า มันน่าอายมาก หล่อนกล้าทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง ฉันเป็นพี่สาวนะ”

ฉินชิง