บทที่ 159

บทที่159

“มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…” หลินเช่อดึงมือกลับมา “ไม่ได้เจ็บอะไรมาก เพียงแต่ปวดเมื่อยเท่านั้นเอง ฉันคงจะออกแรงมากไปหน่อย…”

“ฉันขอโทษ…” กู้จิ้งเจ๋อก้มศีรษะลงมองเธอ

เมื่อคืนนี้เขาดูเหมือนจะไร้สิ้นซึ่งเหตุผลใดๆ ไปจนหมด และสนใจแต่เพียงว่าจ

บทที่ 160

บทที่160

กู้จิ้งเจ๋อไม่อยากพูดอะไรอีก จึงเพียงแต่บอกว่า “เอาเถอะ ฮุ่ยหลิง ฉันไม่ตำหนิเธอหรอก”

“จริงเหรอคะ” ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความยินดี

เธอมองดูเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

หัวใจของเธอพองโตเมื่อคิดว่า ลึกๆ ในใจเขาก็ยังคงรักเธออยู่

แต่ชายหนุ่มกลับพูดต่อ

บทที่ 161

บทที่161

กู้จิ้งเจ๋อบ่นจนเลิกบ่น “ถ้าเป็นแบบนี้…เธอก็ไม่เหมาะจะเล่นสกีหรอก เธอเอาแต่คอยเกาะฉันอยู่ตลอดเวลา แล้วจะไปสนุกได้ยังไงล่ะ”

แต่หลินเช่อไม่ฟัง ยังคงเกาะเขาไม่ปล่อย “ไม่เอาหรอกค่ะ ถ้าปล่อยมือแล้วฉันล้มไปจะทำยังไงล่ะ”

“ฉันไม่ปล่อยให้เธอล้มหรอกน่า ปล่อยมือก่อนสิ”