บทที่ 158

บทที่158

กู้จิ้งเจ๋อยืนอยู่ข้างหน้าต่าง อากาศในช่วงฤดูหนาวของลอสแองเจลิสนั้นเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ เมื่อวานนี้มีพายุ แต่คืนนี้ท้องฟ้ากลับสงบและปลอดโปร่งเป็นอันดี

เขาวางมือข้างหนึ่งลงบนบานหน้าต่าง แต่เขาก็กลับรู้สึกได้แต่เฉพาะอุณหภูมิของร่างกายตัวเอง แทนที่จะเป็นอุณหภูมิของอากาศ

บทที่ 159

บทที่159

“มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…” หลินเช่อดึงมือกลับมา “ไม่ได้เจ็บอะไรมาก เพียงแต่ปวดเมื่อยเท่านั้นเอง ฉันคงจะออกแรงมากไปหน่อย…”

“ฉันขอโทษ…” กู้จิ้งเจ๋อก้มศีรษะลงมองเธอ

เมื่อคืนนี้เขาดูเหมือนจะไร้สิ้นซึ่งเหตุผลใดๆ ไปจนหมด และสนใจแต่เพียงว่าจ

บทที่ 160

บทที่160

กู้จิ้งเจ๋อไม่อยากพูดอะไรอีก จึงเพียงแต่บอกว่า “เอาเถอะ ฮุ่ยหลิง ฉันไม่ตำหนิเธอหรอก”

“จริงเหรอคะ” ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความยินดี

เธอมองดูเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

หัวใจของเธอพองโตเมื่อคิดว่า ลึกๆ ในใจเขาก็ยังคงรักเธออยู่

แต่ชายหนุ่มกลับพูดต่อ