บทที่115

หลินเช่อรีบกลับมาที่บ้านด้วยความเร่งร้อน เธอพบว่าจำนวนบอดี้การ์ดที่คอยดูแลความเรียบร้อยอยู่บริเวณรอบนอกของบ้านมีเยอะกว่าปกติ และการตรวจตราสอดส่องก็ดูจะเข้มงวดกว่าที่เคยหลายเท่า

หญิงสาวมองออกไปด้านนอกด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

ขณะที่เฉินอวี่เฉิงขับรถมาส่ง เขาก็

บทที่116

หลินเช่อรีบลนลานลงมาจากร่างใหญ่ทันที เธอประกบมือเข้าหากันแล้วพูดว่า “แหม ลืมตัวไปหน่อยน่ะค่ะ มาเถอะ ฉันจะช่วยป้อนให้”

กู้จิ้งเจ๋อเหลือบมอง

จากหางตาของเขา ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวกำลังประคองช้อนซุปส่งเข้าปากเขาอีกครั้ง และในคราวนี้คนตัวใหญ่ยอมกินแต่โดยดี

แต่ถึงจะยอมก

บทที่117

หลินเช่อครวญคราง เธอรู้สึกได้ถึงคลื่นความยวนเย้าอันผ่าวร้อนที่ทำให้ร่างทั้งร่างของเธอสั่นระริก ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นเข้าสู่ศีรษะและซัดสาดผ่านลงไปตลอดทั่วร่าง ทั้งหัวใจและร่างกายไหวโยน เนื้อตัวเกร็งเขม็ง

ขณะที่กู้จิ้งเจ๋อสวมกอดเธอ หลินเช่อสัมผัสได้ถึงความระอุที่ผุดอยู่ทั่วร่างใหญ่