บทที่ 127

บทที่127

โม่ฮุ่ยหลิงไม่ได้พบหน้าชายหนุ่มมาหลายวัน และตอนนี้เธอก็กำลังมองดูเขาด้วยสายตาเต็มเปี่ยมด้วยความรัก และส่งยิ้มที่เธอคิดว่าสวยที่สุดให้เขา

แต่ชายหนุ่มกลับหันไปมองและถามว่า “เธอมาที่นี่ทำไมน่ะ”

โม่ฮุ่ยหลิงบุ้ยปาก “ทำไมคะ คุณไม่ต้อนรับฉันที่นี่หรอกเหรอคะ”

บทที่ 128

บทที่128

กู้จิ้งเจ๋อมองมือของตัวเองนิ่งนาน บอกตามตรงว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะตบหน้าโม่ฮุ่ยหลิงได้

เขาเพียงแต่รู้สึกโกรธจัดราวกับมีลูกไฟโหมไหม้แผดเผาอยู่ในใจ จนทำให้ร่างกายเขาพลอยโกรธเกรี้ยวไปด้วย

ด้วยเหตุนี้เขาจึงตบหน้าโม่ฮุ่ยหลิงไปโดยไม่ลังเล

โม่ฮุ่ยหลิงกั

บทที่ 129

ตอนที่ 129 ฉันมีความฝัน

หลินเช่อยังไม่แน่ใจว่าเขาหมายความว่าอะไร แต่ชายหนุ่มคว้ามือเธอไปแล้ว

แล้วเขาก็ทำมัน

กู้จิ้งเจ๋อเอนกายลงบนผืนทราย หงายร่างสู้แสงแดด ท่าทีผ่อนคลาย หลินเช่อรีบดึงมือตัวเองกลับและร้องออกไปด้วยความโกรธว่า “คะ คะ คะ คุณ…แล้วทีนี้ฉันต้องทำยังไงล