บทที่ 46

ตอนที่46 คลี่คลาย

ร่างเล็กสั่นไปทั่วร่าง เขากระแทกลำเอ็นแรงๆสองสามครั้งก่อนส่งเข้าไปจนสุดแล้วกดแช่ลำเอ็นไว้ เป็นจังหวะเดียวกับเธอเสร็จสมไปอีกครั้ง เธอแทบทรงตัวไม่อยู่จนกระทั่งเขาถอนลำเอ็นออกแล้วประคองเธอลงนอน หญิงสาวยังหอบหายใจจนตัวโยน ดวงตาฉ่ำวาวด้วยน้ำตา เขาโน้มหน้าลงใช้ลิ้นเลียน้ำตาเธอ

บทที่ 47

ตอนที่47 ลักพาตัว

สองคนจับมือกันแน่น จริงที่อย่างที่หลิวป๋อเหวินพูด ตอนนี้ต้องตั้งสติให้ดี พรนับพันรับรู้ได้ถึงมือที่สั่นน้อย อย่างไรต้าเหนิงก็แค่เด็กห้าขวบ เป็นเธอที่ต้องปกป้องเขา รถยนต์แล่นเข้ามาในโกดังแห่งหนึ่ง เมื่อรถจอดนิ่งแล้ว ประตูรถเปิดพร้อมกับมือใหญ่ที่กระชากหญิงสาวลงมาอย่างแร

บทที่ 48

ตอนที่48 แต่งงานกับผมนะ

หลิวโม่โฉวไม่อยากเสียเวลาให้คนสารเลวนี่อีกแล้ว เขาอุ้มพรนับพันออกมาด้านนอกก็พบเลขาอุ้มลูกชายของเขาอยู่

“ปันปัน” เด็กน้อยร้องไห้จ้า “คุณพ่อต้องช่วยปันปันนะครับ”

พรนับพันได้ยินเสียงต้าเหนิงจึงผงกศีรษะขึ้นมองเห็นเด็กน้อยไม่เป็นอะไรก็เบาใจ เธอซุกในอกอุ่นของเขา ปล