ตอนที่45 ผมต้องการคุณเสมอ

หลิวโม่โฉวเดินเข้ามาโอบไหล่หญิงสาวอย่างทะนุถนอมและรับรู้ได้ว่าใบหน้าหวานแดงเรื่อเพราะไวน์หลายแก้วที่เธอดื่มไป เขาโน้มหน้ากระซิบชิดใบหู

“ปันปันไปพักผ่อนก่อนไหมครับ”

“หือ?” เธอเอียงหน้ามองเขาเล็กน้อย “คุณไม่อยากให้ฉันข้างคุณเหรอคะ”

“ผมต้องการคุณเสมอ แต่ตอนนี้ผมต้องส่ง

ตอนที่46 คลี่คลาย

ร่างเล็กสั่นไปทั่วร่าง เขากระแทกลำเอ็นแรงๆสองสามครั้งก่อนส่งเข้าไปจนสุดแล้วกดแช่ลำเอ็นไว้ เป็นจังหวะเดียวกับเธอเสร็จสมไปอีกครั้ง เธอแทบทรงตัวไม่อยู่จนกระทั่งเขาถอนลำเอ็นออกแล้วประคองเธอลงนอน หญิงสาวยังหอบหายใจจนตัวโยน ดวงตาฉ่ำวาวด้วยน้ำตา เขาโน้มหน้าลงใช้ลิ้นเลียน้ำตาเธอเบา แล้วยก

ตอนที่47 ลักพาตัว

สองคนจับมือกันแน่น จริงที่อย่างที่หลิวป๋อเหวินพูด ตอนนี้ต้องตั้งสติให้ดี พรนับพันรับรู้ได้ถึงมือที่สั่นน้อย อย่างไรต้าเหนิงก็แค่เด็กห้าขวบ เป็นเธอที่ต้องปกป้องเขา รถยนต์แล่นเข้ามาในโกดังแห่งหนึ่ง เมื่อรถจอดนิ่งแล้ว ประตูรถเปิดพร้อมกับมือใหญ่ที่กระชากหญิงสาวลงมาอย่างแรง ร่างบอบบ