บทที่ 26

ตอนที่26 คุณพ่อหยุดงาน

“คุณพ่อ!” ต้าเหนิงปล่อยมือพรนับพันแล้ววิ่งถลาเข้าไปหา

หลิวโม่โฉวโน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วอุ้มลูกชายขึ้นนั่งบนท่อนแขนแข็งแกร่ง ดวงตาคมจ้องมองหญิงสาวที่ชะงักเท้าเหมือนไม่กล้าเดินเข้ามาหา

“คุณพ่อจะไปทำงานเหรอครับ” ถามทั้งที่รู้เพราะคุณพ่อสุดหล่อไม่ได้ใส่สูทเนี้ยบเหมื

บทที่ 27

ตอนที่27 ครอบครัว

พรนับพันรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมอง เพียงหันก็พบดวงตาของหลิวโม่โฉวจ้องอยู่และตามด้วยรอยยิ้มร้ายๆ ที่ทำให้เธอขยับเท้าถอยห่างแต่ก็ยังช้าไป เขาคว้าข้อมือข้างที่จับไอศกรีมโคนแล้วยื่นหน้าไปหมายจะชิมความอร่อย

“ไม่ได้นะ ห้ามกินอันเดียวกัน” เธอร้องห้าม

“แค่ชิมก็ไม่ให้เหรอ”

“

บทที่ 28

ตอนที่28 ผมชอบเวลาคุณอยู่บนเตียงผม

“คราวหน้าเราพาคุณปู่มาเที่ยวด้วยกันนะครับ” ต้าเหนิงพูดขึ้นหลังจากกินอาหารของตัวเองหมดเกลี้ยง “อยากให้คุณปู่มาเที่ยวด้วยกันจริงๆ”

“แน่นอนค่ะ อีกหน่อยคุณปู่ก็จะแข็งแรงไปเที่ยวกับต้าเหนิงได้แน่นอน”

“ปันปันไปกับพวกเราด้วยนะ”

“เอ่อ...ไปอยู่แล้วค่ะ”

พรนั