บทที่ 24

ตอนที่24 คุณสั่งผม ?

“ใครจะกล้าสั่งคุณ”

เขาหัวเราะเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้น “เอาล่ะ มีอะไรถึงมาหาผม”

“คือ...ฉันจะมาขออนุญาตคุณพาต้าเหนิงไปสวนสัตว์ค่ะ”

“สวนสัตว์? ต้าเหนิงอยากไปสวนสัตว์เหรอ” สีหน้าเขาประหลาดใจเต็มเปี่ยม “ผมเคยถามว่าเขาอยากไปที่ไหน เขาให้ผมพาไปพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์หรือไม่

บทที่ 25

ตอนที่25 เจ็บ

เพราะไม่คิดว่าจะถูก ‘กัด’ จึงสะดุ้งและปล่อยร่างนุ่มนิ่มที่อ่อนระทวยออก ทำให้คนตัวเล็กได้สติรีบถอยหนีตั้งหลักทันที หลิวโม่โฉวยกนิ้วโป้งปัดที่ริมฝีปากเห็นคราบเลือดติดปลายนิ้วก็สบตากับคนตัวเล็ก เธอพยายามก้าวเท้าถอยหนี แต่เพราะยังไม่ได้เรี่ยวแรงคืนมาดีนักจึงก้าวได้ไม่เร็วนั

บทที่ 26

ตอนที่26 คุณพ่อหยุดงาน

“คุณพ่อ!” ต้าเหนิงปล่อยมือพรนับพันแล้ววิ่งถลาเข้าไปหา

หลิวโม่โฉวโน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วอุ้มลูกชายขึ้นนั่งบนท่อนแขนแข็งแกร่ง ดวงตาคมจ้องมองหญิงสาวที่ชะงักเท้าเหมือนไม่กล้าเดินเข้ามาหา

“คุณพ่อจะไปทำงานเหรอครับ” ถามทั้งที่รู้เพราะคุณพ่อสุดหล่อไม่ได้ใส่สูทเนี้ยบเหมื