บทที่ 7 ธีรวัฒธ์ที่อ่อนโยน

หยกเหมือนฝันฝันที่น่ากลัวและยาวนาน จะบอกว่าเป็นฝัน บอกว่าเป็นความทรงจำที่เจ็บปวดดีกว่า

การด่าและตบตีของแทน สีหน้าของคนในบ้านอังกุล และการถูกตบหน้าทุกวันในคุก

ทุกคนไดเสลับกันมาตบหน้าของเธอ ด่าว่าเธอเป็นฆ่าตกร

ทุกอย่างนี้ ได้แสดงอยู

สุดท้าย ทุกคนที่หัวเรา

บทที่ 8 แผนร้ายถูกเปิดเผย

ในเวลานี้เขาก็คิดถึงหวาน พอมีเรื่องอะไรที่ปั่นทอนใจ เขาก็จะหาหวานมาระบายอารมณ์

เหมือนว่าเขาจะเอาหวานเป็นตัวแทนของแก้ว หวานที่อยู่ในใจของเขาเป็นคนที่อ่อนโยน นิสัยดีและเป็นเด็กดี เหมือนกับพี่สาวของเขาเลย

เขาออกมาจากบริษัท มาถึงบ้านหวาน พอพึ่งเข้าไปในประตู ก็ได้ยิ

บทที่ 9 จับมาทรมานต่อ

ผ่านไปแล้วเป็นเวลาสองเดือน หยกในตอนนี้ไม่เหมือนตอนนั้นที่ดูอ่อนแอไปทุกอย่าง

ใบหน้าที่ขาวซีดในตอนนั้นก็เริ่มมีแก้มแดงอมชมพูถึงแม้จะดูไม่แข็งแรงมากๆแต่ก็ดีกว่าในตอนนั้นมากๆ

เธอตั้งใจจัดดอกไม้ในร้านอารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนไปเยอะมาก

และการค้าของเธอก็มีคนชื่นชอบมากมายทำให้มีคนม