บทที่ 5 ไม่ให้ไว้ลูก

ทันทีที่ถูกแทนตบ เธอถอยหลังไปหลายก้าว กระดูกตรงสะโพกซ้ายจู่ๆก็เจ็บขึ้นมา ตรงนั้นเคยถูกแทนถีบอย่างแรงทีหนึ่ง

แทนที่ได้รู้เรื่องที่ว่าแก้วตายในกองไฟที่ใหญ่ ก็ได้ถีบหยกอย่างแรง หยกไม่รู้เรื่องอะไรเลย น้อยใจอย่างไม่เคยมีมาก่อน

การถีบนั้นไม่ใช่มีผลแค่ที่เอ็นและกระดูก ยังทำใ

บทที่ 6 คนที่ส่งคนมาข่มขืนเธอเป็นเขาเอง

ความเจ็บปวดบนตัวของหยกไม่เจ็บเท่ากับความเจ็บปวดของ บาดแผลที่ใหญ่ ยากที่จะรักษาได้

เธอถูกตระกูลอังกุลรังเกมาตั้งแต่เด็ก ถูกพี่สาวทั้งสองคนด่า ทำงานที่คนใช้ทำ ยอมทุกอย่างของตัวเอง คำชมของครู โอกาสที่ได้ไปเรียนต่อที่เมืองนอก และทุนการศึกษา

เธอก็ยอมยกใ

บทที่ 7 ธีรวัฒธ์ที่อ่อนโยน

หยกเหมือนฝันฝันที่น่ากลัวและยาวนาน จะบอกว่าเป็นฝัน บอกว่าเป็นความทรงจำที่เจ็บปวดดีกว่า

การด่าและตบตีของแทน สีหน้าของคนในบ้านอังกุล และการถูกตบหน้าทุกวันในคุก

ทุกคนไดเสลับกันมาตบหน้าของเธอ ด่าว่าเธอเป็นฆ่าตกร

ทุกอย่างนี้ ได้แสดงอยู

สุดท้าย ทุกคนที่หัวเรา