บทที่ 25

ยังมีชีวิตอยู่

“ ลูก เป็นลูกของฉันจริงๆ ฉันไม่ได้ฝันไป ”

ดวงตาของธีรื่นไปด้วยน้ำตา “ ไม่ผิด เป็นของคุณจริงๆ คุณไม่ได้ฝันไป ”

คล้ายกับว่าเด็กรู้สึกถึงความโศกเศร้าและความยินดีของแม่ จู่ๆก็หยุดดูดนิ้วมือของเธอ มองหยกที่ร้องไห้อยู่อย่างเงียบๆ คิ้วเล็กๆก็ค่อยๆขมวดเข้าหากัน

ธีอธิบายว่า

บทที่ 26

ความจริงที่รับยาก

วันแต่งงานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในใจของแทนยิ่งไม่สงบ เขาเอาแต่ทำงานอยู่ทุกวัน

ไม่กี่วัน ความจริงที่เขาอยากรู้ก็มีคำตอบ

ผู้ช่วยพูดกับเขาอย่างระมัดระวังว่า “ คุณแทนครับ เรื่องที่คุณให้เราสืบ มีข่าวมาแล้วครับ ”

จู่ๆปากกาของแทนก็หยุดอยู่กลางอากาศ เขาเงยหน้าขึ้นช้าๆ สีห

บทที่ 27

เขาทำอะไรไปกับเธอบ้าง

วันแต่งงาน ตั้งแต่เช้าแทนก็ไม่ได้อยู่ในงาน แต่อยู่ในโกดังร้างแห่งหนึ่งต่อหน้าพวกนักเลงที่สะบักสะบอมไปทั่วร่าง ที่ถูกมัดกลับหัวกลับหางอยู่กลางอากาศเพื่อเค้นความจริง

เขาสวมด้วยสูทสีขาวทั้งตัวที่ไม่เข้ากับสถานที่ โดยเฉพาะดวงตาที่ดุดัน มองแล้วไม่เหมือนกับเจ้าบ่าวเลยส