บทที่ 36 เสี่ยวไป๋ชอบหม่ามี้

เซี่ยต้าไป๋เงยหน้ามองเธอ และมองไปยังพ่อที่สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก “ถ้างั้นแม่ก็ไม่ต้องการพ่อแล้ว ใช่ไหม?”

เขา?

เซี่ยซิงเฉินนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ถึงจะไม่ได้ชำเลืองมองเขา แต่เธอก็รู้สึกได้ว่าสายตาของเขายังคงมองมาที่ตัวเธอ

“หยุดถามได้แล้ว กินข

บทที่ 37 เธอคือยาวิเศษ

เซี่ยซิงเฉินสอบเสร็จอย่างราบรื่น ในตอนนั้นก็มีประกาศรับเธอเข้าทำงานที่กระทรวงการต่างประเทศใหม่อีกครั้งทันที

“คุณเซี่ย ต่อไปก็ขอฝากด้วยนะ”

เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลเป็นฝ่ายเข้ามาจับมือเธอเองอย่างนอบน้อม เซี่ยซิงเฉินรู้สึกแปลกใจที่อยู่ๆ อีกฝ่ายก็มาทำดีด้วย

บทที่ 38 ปากหวานปานน้ำผึ้ง

ขณะที่เธอยกเกี๊ยวน้ำมาที่ห้องอาหาร เขาก็นั่งอยู่ที่นั่นแล้ว กำลังก้มหน้ามองดูอะไรบางอย่าง ทั้งหมดล้วนเป็นตัวอักษรที่เธออ่านไม่ออก คล้ายกับเอกสารภาษาอาหรับ

หลังอาบน้ำเสร็จ ผมสีเกาลัดของเขายังชื้นอยู่เล็กน้อย เขาสวมชุดนอนสีขาว บังหน้าอกไว้ทำให้มองไม่เห็นบาด