บทที่ 35 อย่าดูถูกตัวเอง

แต่ละคำเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยถากถาง ราวกับเข็มที่ทิ่มเข้าไปในแก้วหูของเซี่ยซิงเฉิน แทงเข้าไปถึงกลางใจของเธอ

เธอเงยหน้าขึ้นมองชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนนี้ “ในใจของท่านประธานาธิบดีคิดว่า ฉันควรชอบผู้ชายแบบไหนถึงจะดูไม่เป็นคนใจง่าย หรือดูหิวผู้ชายล่ะคะ?“

บทที่ 36 เสี่ยวไป๋ชอบหม่ามี้

เซี่ยต้าไป๋เงยหน้ามองเธอ และมองไปยังพ่อที่สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก “ถ้างั้นแม่ก็ไม่ต้องการพ่อแล้ว ใช่ไหม?”

เขา?

เซี่ยซิงเฉินนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ถึงจะไม่ได้ชำเลืองมองเขา แต่เธอก็รู้สึกได้ว่าสายตาของเขายังคงมองมาที่ตัวเธอ

“หยุดถามได้แล้ว กินข

บทที่ 37 เธอคือยาวิเศษ

เซี่ยซิงเฉินสอบเสร็จอย่างราบรื่น ในตอนนั้นก็มีประกาศรับเธอเข้าทำงานที่กระทรวงการต่างประเทศใหม่อีกครั้งทันที

“คุณเซี่ย ต่อไปก็ขอฝากด้วยนะ”

เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลเป็นฝ่ายเข้ามาจับมือเธอเองอย่างนอบน้อม เซี่ยซิงเฉินรู้สึกแปลกใจที่อยู่ๆ อีกฝ่ายก็มาทำดีด้วย