ตอน 30
สวัสดี ท่านประธาน（ภาคที่1）
บทที่ 30 รักษาระยะห่าง
ฟู่อี้เฉินพูดถูก การตกหลุมรักคนอย่างไป๋เย่ฉิงนั้นเป็นเรื่องง่ายมาก เพราะฉะนั้นถ้าขืนตัวเธอยังรู้สึกกับเขาแบบนี้ต่อไปจริงๆ เธออาจควบคุมความรู้สึกตัวเองเอาไว้ไม่อยู่
จริงๆ แล้วเซี่ยซิงเฉินเป็นคนขี้ขลาด เธอคงไม่กล้าทำตัวเป็นแมงเม่าบินเข้ากองไฟแน่ๆ
หลังจ
ตอน 31
บทที่ 31 ไม่ได้คิดเลยเถิด
“วันที่คุณได้รับบาดเจ็บวันนั้นก็คือวันที่ฉันต้องเข้าสอบค่ะ ตอนที่เหลิ่งเฟยให้คนมารับ ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยค่ะ”
“แล้วทำไมไม่บอกก่อน?”
“คือฉันคิดไว้แล้วว่าจะหางานอื่นทำค่ะ ก็เลยไม่รู้จะพูดอะไร” เซี่ยซิงเฉินพยายามพูดให้ดูผ่อนคลาย แต่ภายในใจยังคงรู
ตอน 32
บทที่ 32 ว่าด้วยงานของเธอ
“ยกขึ้นมานิดเดียวก็พอค่ะ” เซี่ยซิงเฉินไม่ได้มองเขา เธอเอาแต่ก้มหน้าราวกับกำลังจดจ่อกับการช่วยเขาใส่เสื้อผ้า “อื้ม แบบนี้แหละค่ะ...เรียบร้อยแล้ว เอามือลงเถอะค่ะ”
หลังจากสวมเสร็จเรียบร้อย เธอก็พยายามติดกระดุมเสื้อแทนเขาทีละเม็ดๆ กระดุมฝังเพชรเม็ดเล็กๆ ส่องปร