ตอน 29
สวัสดี ท่านประธาน（ภาคที่1）
บทที่ 29 ถ่ายโอนความเจ็บปวด
เซี่ยซิงเฉินรู้แต่ว่าหัวใจถูกบีบจนแข็งเป็นก้อนไปแล้ว
เธอหันหลังเดินกลับไปที่ห้องน้ำ พร้อมบิดผ้าขนหนูร้อนออกมาผืนหนึ่ง เธอโน้มตัวลงไปเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเขา แต่อยู่ๆ ไป๋เย่ฉิงก็ยื่นมือออกมาคว้ามือของเธอเอาไว้ เขาปรือตามองไปที่เธอ ณ เวลานี้ดวงตาที่แสนลุ่
ตอน 30
บทที่ 30 รักษาระยะห่าง
ฟู่อี้เฉินพูดถูก การตกหลุมรักคนอย่างไป๋เย่ฉิงนั้นเป็นเรื่องง่ายมาก เพราะฉะนั้นถ้าขืนตัวเธอยังรู้สึกกับเขาแบบนี้ต่อไปจริงๆ เธออาจควบคุมความรู้สึกตัวเองเอาไว้ไม่อยู่
จริงๆ แล้วเซี่ยซิงเฉินเป็นคนขี้ขลาด เธอคงไม่กล้าทำตัวเป็นแมงเม่าบินเข้ากองไฟแน่ๆ
หลังจ
ตอน 31
บทที่ 31 ไม่ได้คิดเลยเถิด
“วันที่คุณได้รับบาดเจ็บวันนั้นก็คือวันที่ฉันต้องเข้าสอบค่ะ ตอนที่เหลิ่งเฟยให้คนมารับ ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยค่ะ”
“แล้วทำไมไม่บอกก่อน?”
“คือฉันคิดไว้แล้วว่าจะหางานอื่นทำค่ะ ก็เลยไม่รู้จะพูดอะไร” เซี่ยซิงเฉินพยายามพูดให้ดูผ่อนคลาย แต่ภายในใจยังคงรู