บทที่ 18 อย่าคิดเข้าข้างตัวเอง

ซ่งเหวยอีที่อยู่ข้างๆ มองท่านประธานาธิบดีและมองมาที่เธอด้วยความรู้สึกเรียบเฉย มือพลางกำตัวหมากรุกแน่น

ผู้หญิงมักจะความรู้สึกไวมาก

“ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?” ซ่งเหวยอีถามเซี่ยซิงเฉิน

“ค่ะ ไม่เป็นไร”

“งั้นเธอก็ทำต่อเลยแล้วกัน ส่วน

บทที่ 19 นอนกับเจ้าตัวเล็ก

เซี่ยซิงเฉินเดินออกมาจากห้องและเดินข้างๆ อยู่ทางขวาของเขา เขาสูง 188 cm ซึ่งถือว่าสูงมาก เธอจึงดูตัวเล็กไปถนัดตา

ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกัน เธอได้กลิ่นหอมโชยมาจากร่างของเขา

เหมือนกับห้าปีก่อนที่พวกเขาเคยอยู่ด้วยกัน...

เซี่ยซิงเฉินรู้สึกว่

บทที่ 20 นอนกับเจ้าตัวเล็ก (2)

เตียงเด็กนั้นกว้างเพียงแค่หนึ่งเมตรห้าสิบเท่านั้น

ตอนแรกเซี่ยซิงเฉินและต้าไป๋นอนอยู่บนเตียงกันสองคน เธอรู้สึกว่ามีพื้นที่ว่างเหลือเฟือ

แต่หลังจากไป๋เย่ฉิงนอนลงมา ตำแหน่งด้านข้างลำตัวของเธอก็ยวบลงไป ลมหายใจของเธอหยุดชะงัก ร่างกายแข็งทื่อเป็นหิ