บทที่ 17 คนรับใช้ของทำเนียบ

ไม่กี่อึดใจถัดมา เงาร่างโปร่งระหงก็สะท้อนเข้ามาในตาของเธอ

หญิงสาวรูปร่างสะโอดสะองสวมกระโปรงยาวสีเหลืองตุ่น ลมโชยพัดผ่านทำให้ผ้าไหวสะบัด ดูแล้วสวยงามยิ่งนัก

เธอเดินเคียงข้างไป๋เย่ฉิงพลางแหงนหน้าคุยอะไรบางอย่างกับเขา สีหน้าของเขายังคงเย็นชา แต่ก็พ

บทที่ 18 อย่าคิดเข้าข้างตัวเอง

ซ่งเหวยอีที่อยู่ข้างๆ มองท่านประธานาธิบดีและมองมาที่เธอด้วยความรู้สึกเรียบเฉย มือพลางกำตัวหมากรุกแน่น

ผู้หญิงมักจะความรู้สึกไวมาก

“ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?” ซ่งเหวยอีถามเซี่ยซิงเฉิน

“ค่ะ ไม่เป็นไร”

“งั้นเธอก็ทำต่อเลยแล้วกัน ส่วน

บทที่ 19 นอนกับเจ้าตัวเล็ก

เซี่ยซิงเฉินเดินออกมาจากห้องและเดินข้างๆ อยู่ทางขวาของเขา เขาสูง 188 cm ซึ่งถือว่าสูงมาก เธอจึงดูตัวเล็กไปถนัดตา

ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกัน เธอได้กลิ่นหอมโชยมาจากร่างของเขา

เหมือนกับห้าปีก่อนที่พวกเขาเคยอยู่ด้วยกัน...

เซี่ยซิงเฉินรู้สึกว่