ตอน 87
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 87 ตีครั้งเดียวไม่พอ ต้องตีสองครั้ง
แต่ร่างเล็กๆของเขาดูไม่น่าเกรงขาม เด็กพวกนั้นไม่สนใจเด็กตัวน้อยอย่างเขาเลย
พูดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
ก่อนหน้านี้ยังแค่ร้องเพลงเป็นนัยๆ ตอนนี้ชี้หน้าเด็กสองคน พูดออกชื่อตรงๆ
หลี่จื่อซีพูดสู้ไม่ได้ โกรธจนกำมือแน่นวิ่งเข้าไปจะตี
เด็กพวกนั้นล้วนเป็นเด็กผู้ชาย
ตอน 88
บทที่ 88 คนขี้เกียจเหมือนหนอน
เธอพูดประโยคนี้เพื่อให้คนที่มามุงดูได้ยิน หากพวกคุณอยากก่อเรื่อง ก็มาดูฝีมือกัน จะต่อสู้จนกว่าพวกคุณจะยอมแพ้ จนกว่าจะไม่กล้าก่อเรื่องอีก
ทำไมการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขถึงยากนักนะ? จำเป็นต้องบังคับให้เธอกลับไปทำอาชีพเก่าด้วยหรือ?
เธอไม่อยากกลับไปทำอาชีพเก่าจริงๆ แค่อยากเ
ตอน 89
บทที่ 89 จุดไฟ
"จูเฮย แค่กลับบ้านไปพูดกับเมียเจ้าดีๆ ก็พอ พวกเจ้าสองผัวเมียอย่าไปก่อเรื่องที่ไหนทุกวัน มีเวลาว่างก็ไปเรียนรู้จากเด็กน้อยหลี่จื่อเฉิน สิบวันครึ่งเดือน ก็พอจะเปิดที่ดินได้หนึ่งสองหมู่แล้ว จะได้เพิ่มผลผลิตให้บ้านเจ้าอีกหนึ่งสองหมู่
อย่ารู้แต่จะตีเมียตีลูก นั่นมันเรื่องที่ไอ้ขี้ขลาดทำ"