บทที่ 85 สร้างความตื่นตะลึงทั้งหมู่บ้าน

ฉือเยว่รู้หลักการไม่อวดความมั่งมี แม้เธอไม่กลัวคนมาหาเรื่อง แต่สงบสุขไว้ก็ดีกว่า

เธอไม่บอกว่าได้เงินมาเท่าไหร่ กลัวว่าถ้าพูดออกไป เด็กๆ อาจจะเผลอพูดข้างนอก ถ้ามีคนไม่ดีมาคิดไม่ดี ตัวเธอไม่เป็นไร แต่เด็กๆ อยู่บ้านทุกวัน

ตอนนี้มีแม่นมโจวด้วย ยิ่งควรหลีกเลี่ยงเ

บทที่ 86 อิจฉาริษยา

"ดูเถอะ อีกไม่กี่วันหลี่เฉียงคงกลับมาแน่"

พี่สะใภ้หวังได้ยินคนพูดแบบนั้นก็รีบจะอธิบาย แต่ถูกฉือเยว่ดึงไว้

แม้แต่พี่สะใภ้เฉินที่ได้ยินก็รู้สึกว่าคำพูดนั้นไม่เหมาะสม ถึงแม้เด็กคนนั้นจะถูกส่งกลับมา ก็ต้องมีเหตุผล แต่จะพูดแบบนี้ได้อย่างไร?

ตอนนั้นฉือเยว่จ่ายเงินส่งเขาไปจริงๆ นี่

บทที่ 87 ตีครั้งเดียวไม่พอ ต้องตีสองครั้ง

แต่ร่างเล็กๆของเขาดูไม่น่าเกรงขาม เด็กพวกนั้นไม่สนใจเด็กตัวน้อยอย่างเขาเลย

พูดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

ก่อนหน้านี้ยังแค่ร้องเพลงเป็นนัยๆ ตอนนี้ชี้หน้าเด็กสองคน พูดออกชื่อตรงๆ

หลี่จื่อซีพูดสู้ไม่ได้ โกรธจนกำมือแน่นวิ่งเข้าไปจะตี

เด็กพวกนั้นล้วนเป็นเด็กผู้ชาย