บทที่ 78 ไม่ตีให้หายแค้นไม่เลิกรา

เนื่องจากหลี่จื่อซีชอบหยิบมีดมาให้เธอเสมอ ฉือเยว่จึงคิดว่าต้องทำตัวเป็นแบบอย่างต่อหน้าเด็กๆ ให้ใช้วาจาก่อนใช้กำลัง ไม่เช่นนั้นเด็กๆ จะกลายเป็นคนชอบใช้ความรุนแรง

หม่าซื่อฟังคำพูดของฉือเยว่แล้วไม่สนใจเลย กลับหัวเราะเยาะ: "เจ้าบอกว่าเป็นของเจ้าก็เป็นของเจ้าเลยหรือ?

บทที่ 79 แค่หลุดเท่านั้น เดี๋ยวก็ใส่คืนได้

ตอนนี้ทุกคนเห็นฉือเยว่โกรธจัด ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ได้แต่ยืนดู

หลี่เหว่ยและหลี่กุ้ยเห็นภรรยาและแม่ถูกตีอย่างน่าสงสาร ไม่สนใจที่ฉือเยว่บอกว่าเป็นการตีกันระหว่างผู้หญิง จะเข้ามาแยก

"ทุกคนดูเร็ว! ลุงใหญ่กับอาปู่นี่ไม่ใช่คนแล้ว จะมาทำร้ายข้าที่เป็นหญิงม่าย

ห

บทที่ 80 ขึ้นเขาเก็บผลไม้ป่าและปิ้งย่าง

ฉือเยว่ได้รู้จากหลี่เหวยว่า โชคดีที่มีครอบครัวภรรยาหวังและแม่นมโจวยืนกราน หลี่เทียนเป่าถึงไม่สามารถลากกวางน้อยของพวกเขาไปได้

ฉือเยว่กล่าวขอบคุณสามีภรรยาหวังอย่างจริงใจ ตอนนี้ค่ำแล้วจึงไม่เหมาะที่จะให้พวกเขาอยู่ต่อ อีกทั้งเด็กๆ ก็เปื้อนฝุ่นกันทั่ว ยังไม่ได้ก