บทที่ 487 แผ่นดินไหวภูเขาสั่น

เสวียเฉิงเอิน และ หลี่จื่อเชา ที่ยังอยากจะพูดอะไรอีก ได้แต่ก้มหน้าก้มตากลับบ้านไปเก็บข้าวของ เตรียมตัวเดินทางไกลไปเป็นเจ้าเมือง

พี่น้องทั้งสองคนตั้งแต่เด็ก นอกจากกลัวน้องสาวแล้ว ที่กลัวที่สุดก็คือพี่ใหญ่ แม้ว่าพี่ใหญ่จะไม่เคยดุพวกเขา แต่พี่น้องทั้งสองก็มีความเกรงกลัว

บทที่ 488 ภัยธรรมชาติ

เมื่อ ฉือเยว่ และคณะหลายสิบคนมาถึงจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว พบว่าที่นี่เป็นเมืองจริงๆ แต่ตอนนี้เกือบทั้งหมดยุบตัวลงไป เป็นหลุมขนาดใหญ่ใต้ดิน เหลือบ้านเรือนไม่กี่แถวที่ยังเกาะอยู่ริมหลุมยักษ์ ในซากปรักหักพังที่ก้นหลุม ยังมีผู้รอดชีวิตอีกมาก

ฉือเยว่ และคณะเห็นบางคนที่ยังมีสติพยาย