บทที่ 41 เปิดหูเปิดตาพี่สะใภ้หวัง

"เรื่องนี้ผิดที่ฉัน ฉันจะพาเธอกลับไปดูแลให้ดีสักระยะ รอให้มือหายดีก่อนค่อยมาเรียน อาจารย์คิดว่าอย่างไรคะ?"

ฉือเยว่เห็นว่าหลี่เหวยกำลังจะร้องไห้แล้ว รีบดึงเธอไปอยู่ด้านหลัง ยิ้มพูดกับครูจี้ปักผ้า

ฉือเยว่ดึงหลี่จื่อซีมา ชี้ไปที่เสื้อผ้าของเด็กหญิง

"ครูจี้ดูสิคะ เสื

บทที่ 42 หม่าซื่อฉลาดขึ้นแล้ว

หมอฉินรู้ว่าเป็นครีมสำหรับหลี่เหวย จึงใช้แต่พืชที่ไม่เป็นอันตราย ไม่มีผลข้างเคียงใดๆ

แค่อย่ากินเข้าไปก็พอ

ตอนกลางคืนหลังอาบน้ำเสร็จเตรียมจะเข้านอน ฉือเยว่จับมือเด็กๆ มาทาครีมบำรุงทุกคน แม้แต่หลี่เฉียงก็ไม่เว้น

หลี่เฉียงหน้าแดงปล่อยให้ฉือเยว่ทาครีม

เดิมเขาไม่ยอมเลย แ

บทที่ 43 ใช้ต้นพริกจับปลา

ฉือเยว่ถือกะละมังผ้าไปที่ริมแม่น้ำเพื่อซักผ้า ตอนนี้หลี่เหวยไม่อยู่บ้าน งานซักผ้าจึงต้องทำเอง ตอนเช้าหลี่เหวยบอกว่าเก็บไว้รอเธอกลับมาซัก แต่เด็กสาวเรียนทั้งวัน กลับมาตอนเย็นคงเหนื่อย ส่วนตัวเธออยู่บ้านก็มีแค่งานพวกนี้ ค่อยๆ ทำก็เสร็จ

พอมาถึงก็ได้ยินหม่าซื่อกับแม่บ้านคนอื