บทที่ 320 สมน้ำหน้า

ชุนหัวและชิวสือที่เดินอยู่หลังสุดคิดในใจว่า โชคดีที่มีแม่นมหรองอยู่ข้างหน้า ถ้าไม่มีแม่นมหรองเตือนองค์หญิง พวกนางก็ต้องเป็นคนเตือน

นึกถึงว่าอีกเดี๋ยวแม่นมหรองอาจจะถูกองค์หญิงรังเกียจ พวกนางก็พลอยกลัวไปด้วย

องค์หญิงหมิงเยว่นี่ ตอนอารมณ์ดีก็ดีจริงๆ แต่พอโมโหขึ้นมาก็น่ากลัวจริงๆ

บทที่ 321 ความริษยาในใจ

"โอ้ ตายซะแล้ว น่าเสียดายจริงๆ

ทำไมหมอถึงไม่ช่วยล่ะ? การเป็นหมอไม่ใช่ต้องช่วยชีวิตคนหรอ?"

เมื่อชาวบ้านเห็นว่าหยวนซานตายแล้ว บางคนก็พึมพำเบาๆ และเมื่อคนแรกเอ่ยปาก ก็มีคนที่สองและสามเห็นด้วย เสียงก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

ฉือเยว่ได้ยินแล้วไม่รู้สึกอะไร ธรรมชาติของมนุษย์ เธอเห็นมามากแ

บทที่ 322 ฉันก็อยากมีลูกสาว

แม่นมหรองกำลังจะเข้าไปรายงาน ยังไม่ทันได้บอกให้เสวียชุนรอ เขาก็ก้าวขายาวๆ เข้ามาในห้องแล้ว

นางช่างน่าตาย!

นางทำงานไม่ดีแบบนี้ ถ้าเกิดเป็นคนนอกหรือคนร้ายล่ะ?

"พี่ใหญ่ ทำไมถึงมาล่ะ?"

ตอนนี้ฉือเยว่ก็เห็นเสวียชุนแล้ว เห็นสีหน้าเขาไม่ดี คิดว่าเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น ไม่งั้นค