บทที่ 319 หมอหลวงหยวนถูกประหาร

"เรามีนางกำนัลสองคนที่พอรู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง ไม่ทราบว่าช่วงนี้จะขอให้พวกนางเรียนกับหมิงเยว่ได้หรือไม่ จะได้ดูแลหวั่นเอ๋อร์ได้

เรากังวลเรื่องสุขภาพของหวั่นเอ๋อร์จริงๆ"

ไทเฮารู้ว่าฉือเยว่คงไม่อยู่ในเมืองหลวง จึงได้เสนอคำขอที่กล้าหาญเช่นนี้

"ถ้าหมิงเยว่ไม่สะดวก ก็ไม่เ

บทที่ 320 สมน้ำหน้า

ชุนหัวและชิวสือที่เดินอยู่หลังสุดคิดในใจว่า โชคดีที่มีแม่นมหรองอยู่ข้างหน้า ถ้าไม่มีแม่นมหรองเตือนองค์หญิง พวกนางก็ต้องเป็นคนเตือน

นึกถึงว่าอีกเดี๋ยวแม่นมหรองอาจจะถูกองค์หญิงรังเกียจ พวกนางก็พลอยกลัวไปด้วย

องค์หญิงหมิงเยว่นี่ ตอนอารมณ์ดีก็ดีจริงๆ แต่พอโมโหขึ้นมาก็น่ากลัวจริงๆ

บทที่ 321 ความริษยาในใจ

"โอ้ ตายซะแล้ว น่าเสียดายจริงๆ

ทำไมหมอถึงไม่ช่วยล่ะ? การเป็นหมอไม่ใช่ต้องช่วยชีวิตคนหรอ?"

เมื่อชาวบ้านเห็นว่าหยวนซานตายแล้ว บางคนก็พึมพำเบาๆ และเมื่อคนแรกเอ่ยปาก ก็มีคนที่สองและสามเห็นด้วย เสียงก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

ฉือเยว่ได้ยินแล้วไม่รู้สึกอะไร ธรรมชาติของมนุษย์ เธอเห็นมามากแ