บทที่ 315 ความประหลาดใจทำให้นางมึนงง

ลดไข้ด้วยวิธีทางกายภาพ ใช้ยาแก้อักเสบทั้งภายในและภายนอก โชคดีที่นางสนมขั้นสูงหายไข้ตอนใกล้รุ่ง และไม่มีอาการอื่นอีก ฉือเยว่จึงโล่งใจ

หลังผ่านไปห้าวัน แผลของนางสนมขั้นสูงดีขึ้นมาก ถ้าไม่แกล้งแตะก็แทบไม่รู้สึกเจ็บ เหลือแค่ค่อยๆฟื้นฟู

ตอนแรกฉือเยว่ใช้ไหมเย็บแผลจ

บทที่ 316 เพราะฉันชอบเธอ

ขันทีมองฉือเยว่ด้วยรอยยิ้ม คิดในใจว่าต่อไปคนผู้นี้คงเป็นคนโปรดของฮ่องเต้และนางสนมลี้แน่ๆ แม้จะไม่สามารถประจบได้ ก็ต้องไม่ทำให้เธอไม่พอใจเป็นอันขาด

"องค์หญิงหมิงเยว่ ข้าน้อยขอตัวก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ"

"ขันทีอยู่รับประทานอาหารก่อนแล้วค่อยไปสิคะ"

เขานำพระบรมราชโองการมามอบให้เธอ

บทที่ 317 ข้ารับใช้แม่นมหรอง

อย่างไรก็ตาม ฉือเยว่ไม่มีเวลามากนักที่จะคิดเรื่องนี้

หลังจากขันทีจากไป เหล่าขุนนางในวังก็ทยอยส่งของพระราชทานมาให้องค์หญิงคนใหม่

เริ่มจากฮ่องเต้ ตามด้วยไทเฮาและนางสนมลี้ แล้วก็ตามมาด้วยนางสนมอีกสองคน

ตอนนี้จีหงมีสนมในวังหลังรวมทั้งฮองเฮาสี่คน นี่ก็เพราะเพิ่งขึ้นครองราชย