บทที่ 314 แบ่งปันสิ่งดีๆ

เขาจะทิ้งนางไว้คนเดียวได้อย่างไร แล้วเขาจะเป็นคนแบบไหน?

ตอนที่รู้ว่าฉือเยว่ตั้งใจมารับเขาที่สนามสอบ หัวใจเขาพองโตอย่างบอกไม่ถูก

แม้ว่าฉือเยว่จะไม่ได้มาเพื่อเขาโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้เขาก็จะไม่ทิ้งนาง ยิ่งนางต้องไปในวัง

เมื่อนึกถึงคนในวัง เสวียชุนรู้สึกไม่สบายใจ มองฉือเยว่ตรงหน

บทที่ 315 ความประหลาดใจทำให้นางมึนงง

ลดไข้ด้วยวิธีทางกายภาพ ใช้ยาแก้อักเสบทั้งภายในและภายนอก โชคดีที่นางสนมขั้นสูงหายไข้ตอนใกล้รุ่ง และไม่มีอาการอื่นอีก ฉือเยว่จึงโล่งใจ

หลังผ่านไปห้าวัน แผลของนางสนมขั้นสูงดีขึ้นมาก ถ้าไม่แกล้งแตะก็แทบไม่รู้สึกเจ็บ เหลือแค่ค่อยๆฟื้นฟู

ตอนแรกฉือเยว่ใช้ไหมเย็บแผลจ

บทที่ 316 เพราะฉันชอบเธอ

ขันทีมองฉือเยว่ด้วยรอยยิ้ม คิดในใจว่าต่อไปคนผู้นี้คงเป็นคนโปรดของฮ่องเต้และนางสนมลี้แน่ๆ แม้จะไม่สามารถประจบได้ ก็ต้องไม่ทำให้เธอไม่พอใจเป็นอันขาด

"องค์หญิงหมิงเยว่ ข้าน้อยขอตัวก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ"

"ขันทีอยู่รับประทานอาหารก่อนแล้วค่อยไปสิคะ"

เขานำพระบรมราชโองการมามอบให้เธอ