บทที่ 26

หลี่จื่อเฉินโดนทำร้าย

โชคดีที่กับดักยังใช้ได้ผล ทุกวันจะจับสัตว์เล็กๆ ได้หนึ่งถึงสองตัว แถมครั้งหนึ่งยังจับหมูป่าตัวใหญ่ได้อีก

หมูป่าตัวนั้นเธอขายได้เงิน 3 ตำลึงกว่า หลังจากตัดขาหมูออกไปขาหนึ่ง

ขาหมูนั้นเธอให้ครอบครัวหวัง

ทักษะการล่าสัตว์ของเธอทำให้หวังต้าจู้อิจฉา เขาตัดสินใจว่าต่อไป

บทที่ 27

คนที่รู้จักประมาณตนยังมีหน้าอยู่บ้าง

ผู้หญิงคนนี้ช่างไร้มารยาทขึ้นทุกที ตีลูกตัวเองก็แล้วไป ทำไมถึงมาตีลูกของพวกเขาด้วย

ชายคนนั้นเข้ามาจะแย่งลูกจากมือฉือเยว่ แต่เธอหมุนตัวหลบมือที่ยื่นมา

"ถ้าพวกเจ้าไม่ตาบอด ก็น่าจะเห็นลูกข้านะ ดูสิ เขาโดนลูกของพวกเจ้าทั้งสองบ้านตีจนเป็นแบบไหน?

ยังไง ล

บทที่ 28

ฉือเยว่ที่แทบจะร้องไห้ด้วยความซาบซึ้ง

"โอ้ย หัวหน้าหมู่บ้านมาแล้ว ถ้าไม่มาเร็วหน่อย หญิงบ้านี่ก็จะฆ่าทั้งครอบครัวของข้าแล้ว...

จะอยู่กันยังไงต่อไป โดนคนขี่หัวถ่ายอุจจาระใส่แล้ว หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านต้องเป็นธุระให้พวกเราด้วย...

เด็กๆ ตีกันก็เรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือ แค่ลูกเธอสู้ไม่ได้ ผู้ใหญ