บทที่ 257 อยู่ร่วมกันช่างยาก

โม่อวี่ได้ยินแล้วชะงัก ต้องไม่ให้ฉือเยว่เข้าใจผิดว่าเขามาเอาม้าคืน

"จะเป็นไปได้อย่างไร?

ม้านั่นเป็นของท่านแล้ว ใครก็เอาไปไม่ได้!

ไม่ใช่ ข้าไม่ได้มาเอาม้าจริงๆ!

ข้ามาหาหมอ ข้าเป็นโรคหัวใจ!

ต้องเป็นโรคหัวใจแน่ๆ!"

ท่านเจ้านายขอรับ ถ้าท่านไม่มาเร็วๆ ข้าน้อยจะเป็นโรคหัวใจ

บทที่ 258 เธอยังไม่รู้ตัว

"เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?"

เสวียชุนที่กำลังขับรถม้า ราวกับมีตาอยู่ที่หลัง

"ข้ากำลังคิดว่าเถ้าแก่หยูคนนั้นชอบข้าหรือ..."

ฉือเยว่ตอบโดยไม่ทันคิด แต่พูดได้แค่ครึ่งเดียว

เธอพลันพบว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เธอไม่ระวังตัวกับเสวียชุนเลย ถึงขั้นถามอะไรก็ตอบไปหมด

แม้แต่เรื่องส่วนตัวแ