บทที่ 255 ฉันยังบริสุทธิ์

เซ่อมองชิ้นโสมในมือ นี่คงมีค่ามากกว่าสามตำลึงแน่ๆ

เขาอยากเรียกฉือเยว่กลับมาให้เงินเพิ่ม แต่ร่างของเธอหายไปแล้ว

พอดีตอนนั้นฉิวจวี้บนเตียงขยับมือ มือที่หวังเซ่อจับไว้ตลอด เขารีบนั่งลงข้างๆ ด้วยความดีใจ

"ภรรยา เจ้าตื่นแล้วหรือ?"

"โอ้โฮ ตื่นแล้วก็ดี!

ข้าจะไปต้มไก่แก่ให้ฉิว

บทที่ 257 อยู่ร่วมกันช่างยาก

โม่อวี่ได้ยินแล้วชะงัก ต้องไม่ให้ฉือเยว่เข้าใจผิดว่าเขามาเอาม้าคืน

"จะเป็นไปได้อย่างไร?

ม้านั่นเป็นของท่านแล้ว ใครก็เอาไปไม่ได้!

ไม่ใช่ ข้าไม่ได้มาเอาม้าจริงๆ!

ข้ามาหาหมอ ข้าเป็นโรคหัวใจ!

ต้องเป็นโรคหัวใจแน่ๆ!"

ท่านเจ้านายขอรับ ถ้าท่านไม่มาเร็วๆ ข้าน้อยจะเป็นโรคหัวใจ