บทที่ 210 ชื่อเสียงยังใช้ได้ผลอยู่

ฉือเยว่เห็นคนพวกนี้ท่าทางโกรธจัดจะมาต่อสู้กับเธออีก แม้เธอไม่กลัวและไม่สนใจพวกเขา แค่ฟาดแส้ไม่กี่ที

แต่เธอก็ไม่อาจมาทุกครั้งที่มีการฆ่าทารก มาฟาดคนพวกนี้แล้วพาเด็กกลับไปเลี้ยงเองได้

ต้องแก้ที่รากเหง้าของปัญหา

พวกเขางมงายไม่ใช่หรือ? งั้นเธอก็จะ 'งมงาย' ยิ่งกว่าพ

บทที่ 211 การแก้ไขประเพณีที่เลวร้าย

เมื่อพวกนั้นเห็นฉือเยว่เดินจากไปแบบนั้น พวกเขารู้สึกไม่พอใจมาก กำลังจะวิ่งตามไปพูดอะไรสักสองสามประโยค ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทำให้พวกเขาตกใจจนไม่กล้าขยับตัว

บางคนนึกถึงคำพูดที่ฉือเยว่พูดไว้ก่อนหน้านี้ น่องเริ่มสั่น ถอยหลังไปอย่างหวาดกลัวแล้วรีบวิ่งกล

บทที่ 212 ทำไมเจ้ามาที่นี่

วันรุ่งขึ้นตอนที่ฉือเยว่จัดการธุระของตัวเองเสร็จ กำลังจะไปหาหัวเจี้ยนอันที่ตัวเมือง เสวียชุนบอกว่าไม่ต้องไปแล้ว เถียจู้ไปตัวเมืองแล้ว รับปากว่าจะบอกให้หัวเจี้ยนอันมาที่นี่โดยเฉพาะ

ฉือเยว่ไม่รู้ว่าเสวียชุนตื่นแต่เช้าขนาดไหน แต่ทุกวันที่เธอตื่น เสวียชุนก็ตื่นแล้ว และฝึกเด