บทที่ 209 พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร

"ลูกสาวเจ้าเป็นอะไร? ตอนนี้อยู่ที่ไหน?"

ฉือเยว่ถามพลางจัดกล่องยา เตรียมจะไปดูลูกสาวของหญิงคนนี้ด้วยกัน คิดว่าคงเป็นโรคฉุกเฉิน เคลื่อนย้ายไม่ได้อยู่ที่บ้าน

เธอจัดของเสร็จ มองหญิงคนนั้นอย่างจริงจัง เห็นใบหน้าและริมฝีปากซีดขาว ลมหายใจอ่อนแรง ดูจากสีหน้าแล้ว เ

บทที่ 210 ชื่อเสียงยังใช้ได้ผลอยู่

ฉือเยว่เห็นคนพวกนี้ท่าทางโกรธจัดจะมาต่อสู้กับเธออีก แม้เธอไม่กลัวและไม่สนใจพวกเขา แค่ฟาดแส้ไม่กี่ที

แต่เธอก็ไม่อาจมาทุกครั้งที่มีการฆ่าทารก มาฟาดคนพวกนี้แล้วพาเด็กกลับไปเลี้ยงเองได้

ต้องแก้ที่รากเหง้าของปัญหา

พวกเขางมงายไม่ใช่หรือ? งั้นเธอก็จะ 'งมงาย' ยิ่งกว่าพ

บทที่ 211 การแก้ไขประเพณีที่เลวร้าย

เมื่อพวกนั้นเห็นฉือเยว่เดินจากไปแบบนั้น พวกเขารู้สึกไม่พอใจมาก กำลังจะวิ่งตามไปพูดอะไรสักสองสามประโยค ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทำให้พวกเขาตกใจจนไม่กล้าขยับตัว

บางคนนึกถึงคำพูดที่ฉือเยว่พูดไว้ก่อนหน้านี้ น่องเริ่มสั่น ถอยหลังไปอย่างหวาดกลัวแล้วรีบวิ่งกล