บทที่ 161 เผชิญหน้าฝูงหมาป่า ไล่ฟูปรากฏตัว

"เธอวางใจได้ ฉันจะไม่สร้างปัญหาให้เธอ ถ้าฉันไปด้วย อย่างน้อยก็ช่วยไล่สัตว์ป่าให้เธอได้ จะได้มีเวลามากขึ้น ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังเร่งรีบ ฉันก็เร่งรีบเหมือนกัน ไม่ต้องพูดอะไรมาก ถ้าเราไปด้วยกันน่าจะทำให้งานเร็วขึ้น"

ไม่มีเหตุผล ที่คนอื่นจะเอาชีวิตเข้าแลกเ

บทที่ 162 ความปลื้มปีติ

เสวียชุนหันมาเห็นสภาพของเธอ ก็รู้สึกปวดใจ เธอรักเด็กๆ พวกนั้นราวกับลูกของตัวเอง

เขากำลังจะปลอบใจว่าเธอก็พยายามเต็มที่แล้ว ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร พวกเขาก็จะไม่โทษเธอ

แต่พอจะอ้าปากพูด ฉือเยว่ก็ผลักเขาออก

"ฉันคือหวงฉินถู: รสขม ธาตุเย็น มีสรรพคุณดับร้อน ขจัดความชื้น ระบายความ

บทที่ 163 หนีออกจากหมู่บ้าน

เนื้อหมาป่าไม่อร่อย พวกเขาไม่ได้กิน จึงตั้งเตาข้างนอก ใส่เครื่องปรุงต้มจนเปื่อย ให้ไล่ฟูกับไล่โซ่วกิน

หมาสองตัวได้กลิ่นเนื้อก็ดีใจมาก พวกมันจะได้กินเนื้อเต็มชาม~~

แต่ตอนที่หมาทั้งสองกำลังจะกิน พวกเขาสังเกตเห็นว่าก่อนกิน ไล่โซ่วคาบเนื้อในชามตัวเองไปใส่ชามไล่ฟูอีกชิ้นให