บทที่ 160

ทำเวทมนตร์ตุ๊กตา

เสวียชุนยังไม่พบกาฬโรคระบาดระหว่างทางไปเมืองหลวง เมื่อถึงเมืองหลวง เขาจัดการธุระทั้งหมดอย่างเร็วที่สุด เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส จนถึงตอนนี้ร่างกายยังมีอาการแทรกซ้อนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก ตอนนี้สงครามหยุดแล้ว ไม่ต้องการตัวเขา เขาจึงขอลาออกจากแม

บทที่ 161

เผชิญหน้าฝูงหมาป่า ไล่ฟูปรากฏตัว

"เธอวางใจได้ ฉันจะไม่สร้างปัญหาให้เธอ ถ้าฉันไปด้วย อย่างน้อยก็ช่วยไล่สัตว์ป่าให้เธอได้ จะได้มีเวลามากขึ้น ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังเร่งรีบ ฉันก็เร่งรีบเหมือนกัน ไม่ต้องพูดอะไรมาก ถ้าเราไปด้วยกันน่าจะทำให้งานเร็วขึ้น"

ไม่มีเหตุผล ที่คนอื่นจะเอาชีวิตเข้าแล

บทที่ 162

ความปลื้มปีติ

เสวียชุนหันมาเห็นสภาพของเธอ ก็รู้สึกปวดใจ เธอรักเด็กๆ พวกนั้นราวกับลูกของตัวเอง

เขากำลังจะปลอบใจว่าเธอก็พยายามเต็มที่แล้ว ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร พวกเขาก็จะไม่โทษเธอ

แต่พอจะอ้าปากพูด ฉือเยว่ก็ผลักเขาออก

"ฉันคือหวงฉินถู: รสขม ธาตุเย็น มีสรรพคุณดับร้อน ขจัดความชื้น ระบายคว