บทที่ 155 กาฬโรค

"ไอ ไอ..."

หลี่จื่อเฉินตอนกลางวันไอเป็นพักๆ ฉือเยว่จับชีพจรดู ไม่มีปัญหาอื่น แต่ตลอดทั้งวันเขาก็ไอเป็นระยะ

"พี่ เมื่อคืนพี่เตะผ้าห่มหรือเปล่า?"

หลี่จื่อซีได้ยินพี่ชายไอ เอียงหัวขมวดคิ้วมอง

"ข้าไปหยิบชิ้นชะเอมให้กินนะ"

"ไม่เป็น...ไอ...ไร"

หลี่จื่อเฉินเวลาไอ ยังรู้จักเอาผ้าเช็ดห

บทที่ 156 ทหารล้อมหมู่บ้าน

เถียจู้รีบตรงไปที่บ้านตระกูลหลี่ แต่พบว่าตัวเองวิ่งผิดทาง หลี่เฟยจึงตามมาที่บ้านฉือเยว่ด้วย ยังไม่ทันเข้าลานบ้าน ฉือเยว่ก็ห้ามพวกเขาไว้ เธอรออยู่ในลานบ้านมาตลอด

"ตอนนี้ฟังฉันให้ดี อย่าถามอะไรทั้งนั้น ทำตามที่ฉันบอก

พวกคุณเอาเกวียนวัวไปที่ตลาด ซื้อข้าวให้ได้มากที่สุดเท่า

บทที่ 157 แม่ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ

พอหลิวต้าจุ้ยเห็นแส้ในมือฉือเยว่ ก็ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว กลัวว่าฉือเยว่จะฟาดแส้ใส่ตัวเขาในวินาทีถัดไป

"ข้า...ข้า... ทำไมสองวันนี้เจ้า...ทำไมไม่ออกมา?

เจ้าไม่ได้...ไม่ได้...ไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม?"

หลิวต้าจุ้ยชัดเจนว่ากลัวแส้ของฉือเยว่มาก แต่ก็ยังถามคำถาม