บทที่ 154 ความไม่สบายใจ

เสมียนของเจ้าพนักงานอำเภออู๋ดึงแฟ้มของฉือเยว่ออกมาจากเอกสารมากมายอย่างชำนาญ เปิดไปหน้าหลังเตรียมพร้อม

เมื่อใดที่เจ้าพนักงานอำเภออู๋ระบายความอัดอั้นไม่ได้ ก็จะหาที่ระบาย ดังนั้นวันนี้ครอบครัวหม่าซื่อจึงหาเรื่องตายเอง

หลังจากสอบถามว่าใครฟ้องใคร เหตุผลในการฟ้อง ก็ถามตามธรรมเ

บทที่ 155 กาฬโรค

"ไอ ไอ..."

หลี่จื่อเฉินตอนกลางวันไอเป็นพักๆ ฉือเยว่จับชีพจรดู ไม่มีปัญหาอื่น แต่ตลอดทั้งวันเขาก็ไอเป็นระยะ

"พี่ เมื่อคืนพี่เตะผ้าห่มหรือเปล่า?"

หลี่จื่อซีได้ยินพี่ชายไอ เอียงหัวขมวดคิ้วมอง

"ข้าไปหยิบชิ้นชะเอมให้กินนะ"

"ไม่เป็น...ไอ...ไร"

หลี่จื่อเฉินเวลาไอ ยังรู้จักเอาผ้าเช็ดห

บทที่ 156 ทหารล้อมหมู่บ้าน

เถียจู้รีบตรงไปที่บ้านตระกูลหลี่ แต่พบว่าตัวเองวิ่งผิดทาง หลี่เฟยจึงตามมาที่บ้านฉือเยว่ด้วย ยังไม่ทันเข้าลานบ้าน ฉือเยว่ก็ห้ามพวกเขาไว้ เธอรออยู่ในลานบ้านมาตลอด

"ตอนนี้ฟังฉันให้ดี อย่าถามอะไรทั้งนั้น ทำตามที่ฉันบอก

พวกคุณเอาเกวียนวัวไปที่ตลาด ซื้อข้าวให้ได้มากที่สุดเท่า