บทที่ 128 ทำไมถึงดีกับพวกเราขนาดนี้

ฉือเยว่รู้สึกโล่งใจที่ได้ยินหลี่เฟยพูดเช่นนั้น

"ฉันไม่ยอม"

นี่มันเรื่องเหลวไหลสิ้นดี!

เขาเป็นถึงนักเรียนหลวง ถ้าเล่าลือกันว่าถูกผู้หญิงขอหย่า แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

เรื่องหย่าไม่มีทางยอม!

เขายังไม่ทันจะบอกหย่าเลย หลี่เฟยกลับกล้าขอหย่า?

"แกเป็นใครมาจากไหน บ

บทที่ 129 อยากคุกเข่าเรียกเธอว่าคุณย่า

หลี่เฟยรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรเห็นแก่ตัว

"พี่สะใภ้ยังสาวอยู่ ถ้ามีคนที่เหมาะสม ไม่จำเป็นต้องอยู่เป็นม่ายแทนพี่ชาย

หลังจากหนูหย่าแล้วกลับมา เสี่ยวเฉียงกับเสี่ยวเหวยให้หนูดูแลเอง พี่สะใภ้..."

แรกๆ ฉือเยว่ยังไม่เข้าใจว่าหลี่เฟยพูดอะไร พอฟังไปถึงตอนหลังก็เข้าใจแล

บทที่ 130 ข้าต้องพบหรูฮวา

ไม่นานแม่เหลียงก็ถูกคุมตัวมาคุกเข่าข้างเหลียงซาน ร้องไห้โวยวายว่าถูกใส่ร้าย เจ้าเมืองอู๋ที่กำลังหงุดหงิดอยู่พอดี

จึงสั่งตีคนละห้าไม้ก่อนจะเริ่มสอบสวนตามระเบียบ

แน่นอนว่าแรกๆ แม่เหลียงไม่ยอมรับ แต่เรื่องเล็กๆ แบบนี้ไม่ได้ยากเกินความสามารถเจ้าเมืองอู๋

ถ้าเป็นเรื่องครอบครัว