บทที่ 125 หญิงสาวคนนี้ช่างกดดันนัก

หลี่เฟยเห็นสีหน้าสำนึกผิดและเสียใจของฉือเยว่ ยิ่งรู้สึกซาบซึ้ง

"พี่สะใภ้ จะโทษพี่ได้อย่างไร?

ลูกสะใภ้บ้านไหนไม่โดนแม่สามีรังแก แค่แม่สามีของหนูร้ายกาจเกินไปหน่อย"

หลี่เฟยมีนิสัยอ่อนโยนมาก แม้ในใจเคยคิดจะต่อต้าน แต่เธอไม่เคยต่อต้านได้สำเร็จ นานวันเข้าก็เคยชินกับ

บทที่ 126 พากลับไป? ไม่มีทาง!

หลี่จื่อเฉินและหลี่จื่อซีตอนที่หลี่เฟยถูกพากลับมาใหม่ๆ แม้จะรู้สึกกลัวเมื่อเห็นสภาพที่น่าสงสารของเธอ แต่หลังจากที่ได้อยู่ด้วยกันเมื่อวานและวันนี้ พวกเขาก็รู้ว่าป้าคนโตก็เหมือนป้าคนเล็กนั่นแหละ

พวกเขาคิดว่าป้าคนโตเป็นคนในครอบครัวของพวกเขา ไม่มีทางยอมให้คนอื่นมาแย่งไปไ

บทที่ 127 ฉันจะขอหย่า

ฉือเยว่เห็นเขาจะมาขวาง จึงหันมือฟาดแส้ไปทันที

เมื่อเขาส่งตัวมาให้ตี เธอก็ไม่ปรานีเลยแม้แต่น้อย

"แสะ!"

"แกเป็นใครมาจากไหน?

ที่นี่มีสิทธิ์ให้แกพูดด้วยหรือ?

ถ้าพี่ชายของเธอยังมีชีวิตอยู่ ป่านนี้ไอ้หมานี่คงไม่รอดแล้ว!"

คนนั้นหลบไม่ทัน โดนฟาดเต็มๆ เจ็บจนต้องสูดลมหายใจ

คนอื่นๆ