บทที่ 124 ร่างกายสกปรกไม่อาจอยู่บ้านเดิม

"ไม่ใช่อย่างนั้นคุณชาย ข้าน้อยยังไม่ทันได้เข้าไปช่วยเลย คุณฉือใช้มีดสั้นแทงเข้าที่หัวเสือ แล้วยังหมุนอีกรอบ!"

โม่อวี่พูดพลางทำท่าทางมือของฉือเยว่ให้จี้หงดู

"เสือล้มลงทันที ข้าน้อยไม่มีโอกาสช่วยเลย!

ถ้าข้าน้อยพุ่งออกไปตอนนั้น คงเป็นหัวข้าน้อยที่โดนมีดแทงในอ

บทที่ 125 หญิงสาวคนนี้ช่างกดดันนัก

หลี่เฟยเห็นสีหน้าสำนึกผิดและเสียใจของฉือเยว่ ยิ่งรู้สึกซาบซึ้ง

"พี่สะใภ้ จะโทษพี่ได้อย่างไร?

ลูกสะใภ้บ้านไหนไม่โดนแม่สามีรังแก แค่แม่สามีของหนูร้ายกาจเกินไปหน่อย"

หลี่เฟยมีนิสัยอ่อนโยนมาก แม้ในใจเคยคิดจะต่อต้าน แต่เธอไม่เคยต่อต้านได้สำเร็จ นานวันเข้าก็เคยชินกับ

บทที่ 126 พากลับไป? ไม่มีทาง!

หลี่จื่อเฉินและหลี่จื่อซีตอนที่หลี่เฟยถูกพากลับมาใหม่ๆ แม้จะรู้สึกกลัวเมื่อเห็นสภาพที่น่าสงสารของเธอ แต่หลังจากที่ได้อยู่ด้วยกันเมื่อวานและวันนี้ พวกเขาก็รู้ว่าป้าคนโตก็เหมือนป้าคนเล็กนั่นแหละ

พวกเขาคิดว่าป้าคนโตเป็นคนในครอบครัวของพวกเขา ไม่มีทางยอมให้คนอื่นมาแย่งไปไ