บทที่ 103 ถึงเวลาซื้อรถม้าแล้ว

หัวหน้าหมู่บ้านถือต้นหล่าเหลียวต้นหนึ่งยาวประมาณสองในสามของแขนเป็นตัวอย่าง

ทันใดนั้นชาวบ้านก็ตื่นเต้นกันหมด บนภูเขาในหมู่บ้านมีต้นหล่าเหลียวอยู่ทั่วไป ถ้าในหมู่บ้านไม่มีแล้ว ก็ยังไปหาที่อื่นได้

มีบางคนบอกว่าจะไปเก็บทันที หัวหน้าหมู่บ้านเตือนพวกเขาว่าห้ามเก็บจนสูญพัน

บทที่ 104 คนนี้มีปัญหา

ฉือเยว่คิดว่าแม้จะอยากได้ของดี แต่ห้าสิบตำลึงก็แพงเกินไป

สำคัญคือเธอรู้สึกว่าม้าตัวนี้ไม่คุ้มค่า เธอสนใจม้าอีกตัวที่ร้านข้างๆ เป็นม้าสีน้ำตาล ขนเป็นมันวาว ผิวขนเป็นประกาย รูปร่างสมส่วนเส้นสายไหลลื่น ดูแล้วสบายตา

"คุณหนู ของผมถูกมาก ม้าตัวนี้สี่สิบ... เอ่อ ไม่ใช่ สาม... ยี่ส

บทที่ 105 ทั้งหมู่บ้านตื่นเต้นอีกแล้ว

โม่อวี่รีบก้มหน้าแจกแจงนิสัยไม่ดีของตัวเอง

"พอแล้ว

คอยดูอยู่ห่างๆ ต่อไป มีอะไรรีบบอกข้าทันที"

จีหงพูดจบก็หันหลังเดินออกจากประตูหลังร้าน

"ครับคุณชาย"

โม่อวี่เห็นแบบนั้น อยากจะตามคุณชายไปเหลือเกิน

"โม่อวี่ พี่ชายไปไหน?"

โม่อวี่ได้ยินเสียงนี้รู้สึกขนหัวลุกซู่

เ