บทที่ 98 เรื่องประโลมโลก กฎปฏิบัติของตระกูล (1)

ทีเกี้ยวกันต่อหน้าคนมากมาย ช่างไม่รู้จักอับอายเสียบ้าง

ไหนเลยหนานกงชวี่จะมีความอดทนมากพอ ยกมือขึ้นสับเข้าที่ท้ายทอยของนางอย่างไม่ลังเลจนนางสลบไป จากนั้นส่งสัญญาณให้คนด้านหลังอย่างหนานกงฮุย “พาตัวไป” หนานกงฮุยพยักหน้า พยุงหนานกงซูออกไป

“หนานกงชวี

บทที่ 99 เรื่องประโลมโลกกฎปฏิบัติของตระกูล (2)

มองไปยังเจิ้งซื่อที่กำลังเช็ดน้ำตา ดวงตาของหนานกงไหวจึงทะมึนลง

“ท่านพ่อ...ได้โปรดเถิด ท่านช่วยซูเอ๋อร์ด้วย” หนานกงซูกล่าวอ้อนวอนสะอึกสะอื้น

“ช่วยเจ้างั้นรึ” หนานกงไหวยิ้มเย็น “จะให้ข้าช่วยอะไรเจ้า ช่วยให้เจ้าได้ไปเป็นอนุภรรยาจวนเย่ว์จวิ้นอ๋องห

บทที่ 100 เรื่องประโลมโลก กฎปฏิบัติของตระกูล (3)

“ท่านพี่...” มองเห็นบุตรีที่เจ็บจนร่างกายสั่นเทา เจิ้งซื่อจึงร้องไห้ทุรนทุรายอยู่บนพื้น

“ฮือ ฮือ...นายท่าน เพราะข้าสั่งสอนไม่ดีเอง ท่านได้โปรดมาลงโทษข้าเถิด” เจิ้งซื่อเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตา

หนานกงไหวไม่เอ่ยคำพูดใดออกมา คิ้วสวยของหนานกงมั่วพลันเลิกขึ